Hans Jakob Meyer

Hans Jakob Meyer werd op 11 september 1903 in Zürich geboren. Na de Kunstnijverheidsschool Zürich volgde hij een leerlingschap als beeldhouwer bij Otto Münch.

Van 1923 tot 1926 studeerde hij aan de École des Beaux-Arts in Genève en werkte deeltijds in een gipsatelier bij James Vibert, meesterleerling van Auguste Rodin. Studiereizen naar Parijs, Rome, Florence en Athene volgden, evenals langere reizen naar Zuid-Amerika, Engeland en Spanje.

Na zijn huwelijk in 1937 woonde en werkte hij als zelfstandig beeldhouwer in Feldmeilen. In 1939 won zijn groep "Senn und Stier" de eerste prijs op de Zwitserse Landstentoonstelling. Vanaf 1950 ontving hij openbare opdrachten van de stad Zürich en verschillende gemeenten.

Tot zijn bekendste werken in de openbare ruimte behoren "Die Schreitende" (1971) bij het opleidingscentrum van het Waid-ziekenhuis, "Knabe mit Fisch" (1962) aan de oever van Pfäffikon ZH, de Schifferbrunnen in Eglisau (1960) en het grafmonument van Hermann Hesse (1963).

De Conrad-Ferdinand-Meyer-stichting eerde hem in 1953 met een prijs; het kanton Zürich kende hem in 1979 een culturele onderscheiding toe. Verschillende jaren was hij lid van de kunstcommissie van het kanton Zürich. Van 1959 tot 1972 doceerde hij modelleren en naakttekenen aan de Kunstnijverheidsschool Zürich. Hans Jakob Meyer overleed op 4 juli 1981 in Feldmeilen.